Mavi-Banner

Gönderen Konu: günlerim, ailem  (Okunma sayısı 783 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Matland

  • Ziyaretçi
Ynt: günlerim, ailem
« Yanıtla #15 : Ağustos 31, 2017, 01:43:20 ÖS »
Sigarayı bırakmalısın hemen bugün. Üzgünüm ama sigara bizler için oldukça zararlı normal zararının 4-5 katı hatta. Bunu daha önce burada tartıştık. Bizler kalp hastalıklarına daha yatkınız. Ve sigarayla birlikte kalp hastalığı kaçınılmaz oluyor. Kendine yapabileceğin en büyük iyilik sigarayı bak azalt demiyorum derhal bırakmalısın.

Bu arada ailene yazık falan değil. Bizim de ailemiz var. Bu durumu aşağılık bir durum gibi algılamamalısın. Bu her insanın başına gelebilecek bir durum. Sana yakışan bu zor durum karşısında ezilip büzülmek değil, bunun üstesinden nasıl gelebileceğini düşünmektir.

Biliyor musun okuduğumuz okullarda öğrendiğimiz teorik bilgileri papağan gibi tekrar edip sınav kağıdına dökmek değildir başarı. Bu durumlarda ayakta kalıp bu zorluğu yönetebilmektir asıl başarı. Bize okullarda bu öğretilmiyor işte, asıl ihtiyacımız olan bu olmasına rağmen.

Nocturnal

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 124
  • Keep Calm & Stay Positive
Ynt: günlerim, ailem
« Yanıtla #16 : Ağustos 31, 2017, 01:51:31 ÖS »
şu anki psikolojini şöyle değiştir ve kendini motive et. ilaç tedavisine başlayınca ve rutin kontrollere giderek onlara bu hastalığını hissettirmeyeceksin. aynı kaşık çatal bardak kullanmak, tükürük salya, aynı havluyu kullanmak vs bunlardan bulaşmayacak zaten. kendini sağlıklı tuttuğun sürece bunu bilmelerine gerek yok. sigarayı bir an evvel bırak, alkol kullanma sağlıkl beslen. ailenle durumunu konuşmadan önce bir psikolog dan destek alabilirsin mesela.

şu an ailene bir kötülük yapmış değilsin bunu kafandan çıkart. öncelikle kendini düşün sonra zaten sen iyi oldukça ailen de iyi olur ve o parlak eski zamnaların devam eder. insan psikolojisi çok değişik, sen şu an öncelikle kendi durumunu kendine kabullendir. sen hala dövünüyorsun, bunun hiç yararı yok. artık Hiv+ sin ve bu dünyanın sonu değil. seninle beraber biz ve dünyada 40 milyon kişi de hiv+ ve tıp dünyası bizler için her an büyük bir gayretle çalışmakta ve yeni ilaçlar üretmekte, yeni haberler buradan duyurulmakta. müsterih ol :D

Eirene

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 261
Ynt: günlerim, ailem
« Yanıtla #17 : Ağustos 31, 2017, 02:33:38 ÖS »
Geçmiş olsun, öncelikle şunu bilmelisin ki yaşadığın bu psikolojiyi başta birçoğumuz yaşadık. Zor bir süreç, çabuk atlatmanı  umut ediyorum. Tanı aldığımda 19 yaşındaydım, HIV'in ne olduğunu bilmiyordum tanı aldığımda, ağlıyorum ama ne olduğunu olacağını bilmiyordum. Bugün hem bu forumdaki arkadaşlar hem güvenilir kaynaklar sayesinde HIV ile yaşam hakkında baya deneyim elde ettim. Hayat çok güzel devam ediyor, öğrenciyim ve sürekli ailemin yanına geliyorum. İnan en son düşüneceğin detay ailen olsun. Kimseye söylemek zorunda değilsin sadece bazı tedbirleri alman yeterli.

turuncu

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 1364
Ynt: günlerim, ailem
« Yanıtla #18 : Ağustos 31, 2017, 03:31:04 ÖS »
Hoşgeldin. Kendinden çok aileni düşünmen normal şu anda. Hepimizin aklında ilk olarak hayatımızla ilgili sorular ağır basıyordu. Ama zamanla bunu yönetmesini de öğreniyor insan. Şu anda her yere bölündüğünü biliyoruz düşüncelerinin. Ama ilk hedefin hastaneye gidip tedavi için ilk adımını atmak olmalı. Herşeyi bir anda çözmeye çalışırsan bu seni çok yorar.
22 yaşında genç bir bireysin. Ailen cinsel ilişkilerinin olabileceğini biliyordur.  Pozitif olmayı kendinde bir eksiklik,suç olarak görme. Hangimiz isterdik böyle olmasını... Ailen de bu konuda seni anlayacaktır. Uyuşturucu kullanıp ya da daha beter şeyler yapıp hayatını mahvetmen gibi bişey değil bu. Bi bakıma senin kontrolün dışında olan istemediğin bir durum. Şuçluluk duygusundan çıkman lazım önce. Bunu da tedaviye hemen başlamakla düzeltebilirsin. Önce kendinle ilgili olan bölümü çöz. Sonrasında ailene anlatmayı tekrar değerlendirebilirsin. Hayatın yine kaldığı yerden devam edecek. Hepimizin öyle oldu. Her türlü soruna cevap vermeye hazırız. Sakin ol, çözüm odaklı düşün :)

tarantula

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 236
Ynt: günlerim, ailem
« Yanıtla #19 : Ağustos 31, 2017, 03:37:53 ÖS »
Geçmiş olsun. Hiv neden hayallerine ket vursun ki? Hiv'in engel olduğu meslek sayısı çok sınırlı. Doktor, asker ya da polis mi olmak istiyorsun? Bunlardan biri değilse hiv hayallerini ve kendini gerçekleştirmeye mani bir durum değil. Ya da kendini hiv+ olmandan dolayı aşağılık görmenin hiçbir gerekçesi yok. Negatifken neysek, pozitifken de oyuz. Becerilerimden, isteklerimizden vazgeçmemiz için bir bahane olamaz bu. İşin kolayına kaçmak olur. Ben de 22 yaşında tanı aldım. 15 ay oldu ilaç kullanmaya başlayalı. Tek üzülme sebebim hayallerim yıkıldı değil, yaptığım hataydı. Hayatımda bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar korunmasız ilişkim oldu tek gecelik biriyle, birinde de enfekte oldum işte. Ayrıca enfekte olmakta her iki taraf da hatalıdır çünkü ne olursa olsun tek eşli değilsek başımıza bunların geleceğinin bilincinde varsayılırız cahil biri değilsek. O yüzden dünyanın derdini ben sırtlıyorum a dostlar diye kendimizi yiyip bitirmenin bir alemi yok. Zamanında hoyratça davranmasaydık pozitif olmazdık, bu kadar. Günde 1 kez ilaç alınca her şey eskisi gibi devam ediyor. Tanı illa ki şok etkisi yaratır ama düşüne düşüne de kendini karamsarlık çukuruna itme. Burada hepimizin iyi kötü hayata devam ettiğini göreceksin. Geziyoruz, yurt içi yurt dışı seyahat ediyoruz, kariyer planlaması yapıyoruz, ilaç ve kondom kullanımına dikkat ederek cinsel hayatımızı sürdürüyoruz vs. hayat olağan seyrinde devam ediyor. Şansı biraz daha yaver giden + olma durumuna ve yaygın ayrımcılığa rağmen bile negatif biriyle duygusal ilişki içine girebiliyor ki forumda evli olan üyeler dahi var. İlk aylarda buhran yaşaman normal. Senin yapman gereken karamsar düşüncelerin ve yalnızlık hissinin seni sindirmesine izin vermemek. Biz burada bir aile gibiyiz. Yüz yüze görüşmesek de(görüşen üyeler var ve benim de dışarıdan tanıştığım insanlar var) birbirimizin varlığını bilmek ve aklımıza takılan konularda birbirimize yardım etmek gerçekten motive edici ve rahatlatıcı oluyor.

İnsan isteyince bal gibi saklayabilir her durumu ayrıca. Ben de ailemle yaşıyorum. Özellikle annem meraklı ve bazen despot birisi ama yine de ilaçları etiketlerini bile sökmeden saklayabiliyorum. Nasıl ishal olduğumuzu her insanla paylaşmıyorsak bu durumu da kimseyle paylaşmak zorunda değiliz. Ailemiz de dahil buna.

Sigarayi çok fazla içiyorsun. Negatif biri için bile fazlasıyla riskli bir durum. Hemen bırakmak zor olabilir. Bırakamıyorsan el sarması tütüne geçebilirsin. Bence normal sigaraya göre daha hızlı doyurucu ve sürekli sarmaya da üşenirsen günlük kullanımını da epey düşürür.
« Son Düzenleme: Ağustos 31, 2017, 03:40:26 ÖS Gönderen: tarantula »

acısada_öldürmez

  • Global Moderator
  • Katılımcı Üye
  • *****
  • İleti: 1733
  • BİL ÖNEMSE VE KORUN !!!!!ÇOK GEÇ OLMADAN
Ynt: günlerim, ailem
« Yanıtla #20 : Ağustos 31, 2017, 07:15:54 ÖS »
@Geceayaz  seninle  bir anlaşma  yapalım  şimdi sen ailene  söyleme hiv pozitif  olduğunu, kontrollerini  ol   bugün 31.08 2017    tam  tamına  01.03.2018 tarihinde   6 ay sonra  eğer  gerçekten  kötüysen  ve psikolojik  olarak  iyi  değilsen  o zaman  destek  olalım  ne dersin  bu teklifime
hayatı  çok ciddiye almayın, yaşam  çok  kısa  ve hızla  geçiyor  nasıl  mutluysanız  öyle  yaşayın  ve  hayatı kendinize  zindan etmeyin .

Mavera

  • Global Moderator
  • Katılımcı Üye
  • *****
  • İleti: 5319
Ynt: günlerim, ailem
« Yanıtla #21 : Eylül 01, 2017, 09:23:48 ÖÖ »
Şu an sana dünyanın en korkunç, kötü, rezil, utanılacak bir şeyi gibi geliyor olabilir + olmak.

Aslında öyle değil. Bir hastalık. Tedavisi de çok güzel çok kolay olan bir hastalık. İlacını içeceksin, tedavine uydukça sağlık sorunun olmayacak, hayatına devam edeceksin, normal bir yaşantın yaşam süren olabilecek, senin söylemediğin kimse de anlamayacak. Yani aslında hayatında değişen bir şey olmayacak. Hiv artık günümüzde o kadar korkunç bir şey değil.

Korkulacak tek şey insanların ön yargısı çünkü gerçekten bilgisiz ve bağnaz insanlar öğrenirse hayatı bize yaşanılmaz hale getirebilirler. Bu açıdan, çok iyi güvenmediğimiz kimseye açıklamamak çok önemli. Şu anda fevri hareket yapma.

'Bir hastalığım var' de. Gerçek bu. Sağlıklı kalmak için de yapman gerekenler var. 'Sağlıklı kalmak istiyorum yaşamak istiyorum bu benim hakkım!' De. Yapman gerekenlere odaklan ve gerekenleri yap. Senin durumunda türkiye'de binlerce, dünyada milyonlqrca insan var. Çok acaip çok ters çok yanlış çok kötü bir şey değil bu. Sen ne yaptın, kimseye zarar verdin mi, malına, canına kast ettin mi, hayır, sadece birini yanlış bir şekilde sevdin. Tek sucun bu, bu da suç sayılamaz. Ne hırsızlar, katiller, tecavüzcüler, dolandırıcılar, şerefsizler var rahat rahat dolanıyorlar ortalarda.

Sen virüs öncesi neysen kimsen gene osun, gene kendine has değerlerin, yeteneklerin, özelliklerin, sevenlerin, sevdiklerin var. Tanı almadan önce neysen kimsen osun. Farzet ki şeker tansiyon gibi bir hastalığın çıktı onun tedavisini alacaksın, aslında hiç bir farkı yok, ve hatta tedavisi/takibi bu hastalıklardan daha kolay bile!

Aklına takılan her şeyi sorabilirsin. Ben tanı alır almaz hemen misyon adamı oldum 'lamak üzülmek istemiyorum, geceler sabahlara kadar ağlasam da değişen bir şey olmayacak, evet bu bana olan bir haksızlık, ama dünya böyle işte adil bir yer değil. Şimdi yapabileceğim tek şey gerekenleri yapmak, hiv hakkında her şeyi öğrenmek ve en iyi şekilde tedavimi olmak!' Dedim. Sana da tavsiye ederim.
UYARI: Hiç bir laboratuarla maddi manevi iş birliğim yoktur. Aksini iddia edenler kanıtlamakla yükümlüdür! Burada paylaştığım bilgiler güvenilir internet sitelerinden/güncel rehberlerden ve kendi doktorumdan edindiklerimdir. Tatmin olmayan kişiler enfeksiyon uzmanı dra danışmakta özgürdür.

turuncu

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 1364
Ynt: günlerim, ailem
« Yanıtla #22 : Eylül 01, 2017, 01:12:50 ÖS »
@Geceayaz iyi misin? Bi ses ver!

Ankagogh Poz

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 154
Ynt: günlerim, ailem
« Yanıtla #23 : Eylül 01, 2017, 04:46:07 ÖS »
Merhaba aranıza yeni katıldım, hiv pozitifim. Bir gündür. İnanın ne düşüneceğimi, yattığım şu yataktan kalkıp kalkamayacağını bilmiyorum. O kadar mükemmel bir hayatım vardı ki. Okulum, ailem, yaşantım. Şimdi ne yapacağım? Aileme nasıl söyleyeceğim? Şuan ailemden uzaktayım bana telefondan mesaj atıyorlar özledik yazıyorlar memleketime dönmemi bekliyorlar. Döndüğümde yüzlerine nasıl bakacağım ? Onlara nasıl açıklayacağım ? 22 yaşındayım. Ailem de türlü zorlukların üstesinden gelip beni bugünlere getirdiler. Onlara ne söyleyeceğim? Yıkıma girerlerse... benimle ilgili kurdukları hayaller suya düşerse...

Aynı şeyleri ben de yaşamıştım. İyi bir işim vardı. Ailemden uzakta yaşıyordum. Ama bu hastalık bana bazı şeyleri hatırlattı. Daha çok istediğim bir şehire taşınmamı sağladı. Aileme söylemedim ama ben de nasıl söylerim düşünüyorum. Askerliğe gitmemek benim sıkıntım şuan ama hayat aynı devam eeiyor