Mavi-Banner

Gönderen Konu: Bir insan Bir hikaye  (Okunma sayısı 3118 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Mavera

  • Global Moderator
  • Katılımcı Üye
  • *****
  • İleti: 5189
  • Teşekkür Edildi: 2447 kere
Ynt: Bir insan Bir hikaye
« Yanıtla #30 : Nisan 26, 2017, 09:47:08 ÖÖ »
O istatistiklere çok takmamak lazım. Oral ilişkide ağız içinde yara kanama vs yoksa risk yok denilebilir diyor bazı uzmanlar. Yurtdışında özellikle hiv korkusu nedeniyle daha çok oral seks arayışında olanlar var, güvenli olduğunu düşündükleri için.

Anal ilişki özellikle pasif olan için çok tehlikeli. Binde 33 diyor mesela bir kaynakta risk için, ama ben çok daha yüksek olduğunu düşünüyorum, çünkü anal ilişkide bulaş çok kolay! Tabi ki karşı tarafın viral yükü, virüsün saldırganlığı, anal bölgedeki çatlak/mukoza hasarı, ve kişisel/genetik faktörler de çok büyük rol oynuyor bulaş olayında. Pek çok değişken var hesaba katılması gereken. Bu yüzden anal ilişkide mutlaka korunmak şart.
UYARI: Hiç bir laboratuarla maddi manevi iş birliğim yoktur. Aksini iddia edenler kanıtlamakla yükümlüdür! Burada paylaştığım bilgiler güvenilir internet sitelerinden/güncel rehberlerden ve kendi doktorumdan edindiklerimdir. Tatmin olmayan kişiler enfeksiyon uzmanı dra danışmakta özgürdür.
 

My life

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 201
  • Teşekkür Edildi: 33 kere
Ynt: Bir insan Bir hikaye
« Yanıtla #31 : Nisan 26, 2017, 11:18:02 ÖÖ »
Çok şükür herşey yolunda gidiyor + olduğumu öğrenmeden önce daha çok hasta oluyordum mesela şimdi o şekilde değilim. @Mavera sen bir kaç yazında demiştin ilk bir sene zor kafadan atamamak falan o süreci yaşıyorum mutlu olduğum anlar oluyor sonra diyorum ki sen hastasın gülme. Psikiyatriye gitmek istemiyorum ilaç kullanmamak için inşallah bunuda atlatacağım inşallah.
 

Mavera

  • Global Moderator
  • Katılımcı Üye
  • *****
  • İleti: 5189
  • Teşekkür Edildi: 2447 kere
Ynt: Bir insan Bir hikaye
« Yanıtla #32 : Nisan 26, 2017, 01:10:53 ÖS »
Hastasın gülme deme, doğuştan şeker hastaları var çocukken kendilerine insülin yapmayı öğreniyorlar, canları her istediğini yiyemiyorlar. Astım hastaları var sıkışırım diye cebinde astım fısfısı ile dolaşıyor. Epilepsi geçirenler var çat yere düşüyor ağzından köpükler çıkıyor.
Onlar da mı gülmesin hiç? Hastalıkları günlük yaşamlarını inan bizden çok etkiliyor.
UYARI: Hiç bir laboratuarla maddi manevi iş birliğim yoktur. Aksini iddia edenler kanıtlamakla yükümlüdür! Burada paylaştığım bilgiler güvenilir internet sitelerinden/güncel rehberlerden ve kendi doktorumdan edindiklerimdir. Tatmin olmayan kişiler enfeksiyon uzmanı dra danışmakta özgürdür.
 

My life

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 201
  • Teşekkür Edildi: 33 kere
Ynt: Bir insan Bir hikaye
« Yanıtla #33 : Nisan 26, 2017, 01:19:57 ÖS »
Haklısın böyle konuşnca siz rahatlıyorum. Ayrıca astımım da var benim cebimde ventolinle dolaşıyorum dediğin gibi bebeklikten beri var.
 

novjin

  • Yeni Üye
  • *
  • İleti: 1
  • Teşekkür Edildi: 7 kere
Ynt: Bir insan Bir hikaye
« Yanıtla #34 : Temmuz 05, 2017, 10:18:09 ÖS »
Selamlar forumun iyi ve kötü insanları . Bu benim ilk paylaşımım . Sahneye ilk kez çıkmış ilkokul öğrencisi gibi hissetmiyor değilim . Anlatmayı hiç ama hiç sevmeyen birisi olarak bugün anlatasım geldi .

3,5 sene evvel, 25 yaşımdayken, herşeyin yoluna girdiği, uzun çalışmalar sonucu yıllarca emek ve para harcanarak kavuşmak istediğim hayata sahip olduğum haftaydı. İstediğim işe ve eve sahip olmuştum. Sanırım geriye sadece istediğim arabayı alma hayalim kalmıştı. O hafta Phantom of the Opera geliyordu, bayağı beklemiştim. İşimin ilk haftasıydı koridorda baygınlık geçirdiğimde. 4 gün kadar hastanede yatmıştım. Anlamsız bir şekilde iyileşemiyordum. Hastanenin sahibi amcam ne gerekiyorsa yapın talimatını vermişti ya, krallar gibi "ağırlanıyordum". Hikayenin bu kısmı bir çoğumuz için aynı olmuştur acıtasyon yapmayacağım, bir şekilde o insandan "test yaptır, özür dilerim" mesajını aldım. Hemen o gece lab asistanı testi yaptı ve sabahına bir yığın doktorla beraber amcam odama geldi. Sanki ben yokmuşum gibi birsürü tıbbi detaylar bilmeceler terimler, boğuluyordum o an. Üzülmesinler diye haber vermediğim anne ve babamın gelip beni hastaneden almasıyla savaş başlamış oldu. Ben öleceğimi sanıyor, belki bir çoğunuz gibi ölüm planları yapıyordum. Anneme baktıkça sinirlerim bozuluyordu. Bir insan nasıl bu kadar güçlü olablirdi?

Tedaviler başladı, ilaçlar alındı, sonuçlar incelendi, düşüş beklendiğinden hızlı gerçekleşti vs. Saptanmadı'yı 5. ayda gördüm. Artık böyle yaşamaya alışma zamanı gelmişti. İnanın Amerika ve Türkiye'de çok doktora gittim çok paralar harcadım. Her yeni sözde doktor çözümün kendisi olduğunu, emin ellerde olduğumu söyledi.  :) Kemikleri sızlamıştır Hipokrat'ın, şunu anladım ki doktorlar ilaç firmalarının köleleri olmuş bile. Uzun süredir forumu takip ederken, yeni ilaç entrylerine rastladığımda bazı kullanıcıların ne kadar sevindiğini görüp imreniyordum. Bu konuyu tartışmak  isteyenlerle ayrıca tartışmak da bana zevk verir.

Yılların diş hekimi beni reddetti, aile üroloğumuz bana bakmayacağını söyledi, yeni gittiğim her doktor korktu kaçtı bahaneler üretti, hatta geçen hafta sözde İstanbul'un en pahalı saç bakım kliniği bile bilmem kaç bin Eurolar, efendim ler den bahsederken, durumumu söyleyince geri adım attı devleti bahane etti beni kabul etmedi. Bu bana insanın kendi kendinin doktoru olduğundan başka birşey öğretmedi. Hepiniz bunu bir düşünün. Neye vücudunuzun ne tepki verdiğini sizden iyi bilen kimse yoktur. Birazcık vücudunuzu dinlerseniz neyi isteyip neyi istemediğini size söyleyecektir. İlla ki söde yemin etmiş bir doktordan duymanız gerekmez. Doktor benim için ilacımı resmileştirmek için 3 ayda 1 uğradığım bir mühür oldu artık. (siz yinede benim kadar posta koymayın da  ;D )

Beni de sevgilim öğrendiği gün terketti, hem de çirkin oyunlarla. Benim de arkadaşlarımdan saçma yorular yapan oldu. Ne yapsaydım ömrü depresyonla geçen milyon insan yaşarken bu ülkede onlardan birisi mi olsaydım? Bu forumda bile kimsenin yapamaz dediği bir işi yapıyorum, kendi paramı kazanıyorum, sürekli geziyorum, çalışırken ağır çalışıyorum, eğlence zamanı güzel eğleniyorum hatta hayatı eskisinden daha kaliteli yaşıyorum. Bunu yapabilmemin tek yolu kendimden ve ailemden başka kimseye güvenmemem ve medet ummamamdır. Beni bir daha kimse sevmeyecek düşüncesine alıştım ve bu beni rahatsız etmiyor. Birilerinin öğrenmesinden ve yargılamasından korkmuyorum çünkü umursanmaması gereken insanları umursamayı bıraktım. Sizlerden de rica ediyorum, kendinizi sevin ve güvenin. İnsanlar değil kendinize yaptıklarınız sizi üzsün sadece. O zaman kimse sizi yıkamaz.
 
Kullanıcı teşekkür etti: turuncu, iss, Bedel, mazhar

Matland

  • Ziyaretçi
Ynt: Bir insan Bir hikaye
« Yanıtla #35 : Temmuz 05, 2017, 11:39:57 ÖS »
hikaye için teşekkürler.  Hala bu şekilde tedaviyi reddeden doktor haberlerini almak inan beni üzüyor. Evet halkı bilinçlendirmek önemli peki ama doktorları nasıl bilinçlendiricez? Bence Enfeksiyon Hastalıkları ve Mikrobiyoloji Anabilim dalı öğretim üyeleri bir araya gelip diğer anabilim dallarına yönelik bilgilendirme çalışması yapmalı.
 

turuncu

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 1346
  • Teşekkür Edildi: 480 kere
Ynt: Bir insan Bir hikaye
« Yanıtla #36 : Temmuz 06, 2017, 03:38:29 ÖÖ »
HIV ve AIDS konulu konferanslara öğrencilik yıllarında bile olsa her doktor 1 kere bile olsa katılmıştır diye düşünüyorum. Bu bilinçsizlik değil vicdansızlık ve fobiklik tamamen...
İnsanları gereğinden fazla önemsememek ve herşeye sahip olmayı hırs haline getirmemek huzurlu yaşamanın kurallarından kesinlikle. Bu farkındalığa herkes sahip olsa keşke. Az önce bir dostumla bu konuyu konuşuyorduk. Karizma,beğenilme uğruna olmadıkları karakterlere bürünen, ego tatmini için egolar tatmin eden, kendi kendilerinin psikolojilerine bozup hayatı kendilerine zindan eden mutsuz insanlar hakkında... Pozitif ya da negatif  insanlar var böyle. Önemli olan farkındalık sahibi olmak. Huzuru yanlış yerlerde,şeylerde aramamak... Hoşgeldin @novjin
@Matland sen de hoşgeldin :)
 

Mysterious

  • Ziyaretçi
Ynt: Bir insan Bir hikaye
« Yanıtla #37 : Temmuz 11, 2017, 08:09:06 ÖS »
Vay be ne hikayeler var :) bende ameliyat masasında öğrendim hiv poz olduğumu. İlk aklıma gelen şey kimden bulaş olduğuydu sonra internete girip sabaha kadar araştırdım. Oha oğlum en fazla 20 sene felan diyorlar e neyse o yaştan Sonra napcam ki Zaten deyip belli bi süre Sonra ağlama krizleri, uzun uzun düşünceler.. 4 senedir süren bi ilişkim vardı, hala var. Direk o geldi aklıma telefona sarıldım ve anlattım haliyle inanmadı şaka felan sandı. Sonra o test yaptırdı negatif çıktı allahtan. Bir ara ayrılmıştık ve o sürede birkaç cinsel ilişkim oldu, daha doğrusu aldatıldım ve omdan intikam almak amaçlı aynısını bende yapıcam deyip önüme geleni eve attım. E tabi sordu, bende yoksa nerden bulaştı diye. Ayrıldığımız sürede birlikte oldum birileriyle dedim, sinirlendi oh olmuş o zaman diye sitem etti. 4 senedir aynı evde yaşıyoruz bu arada. Beni evden kovdu ilk aşamada kendimi riske atamam dedi. Bir gece sokakta sabahladım zaten psikolojim bozuk bir de üstüne terk edildim. Sabaha kadar içtim durdum sahilde. Yanıma bi abla oturdu onla dertleştik. Onun da kafası kıyaktı. Neyse sabah oldu ben Starbucksa girip koltukta azıcık kestireyim dedim, 5 saat uyumuşum öylece. Güvenlik geldi beyfendi burda uyumak yasak kusura bakmayın deyince apar topar uyku haliyle kalktım. Sırtımda da on kiloluk sırt çantası eğile büküle yürüyorum. Sabah olmuş insanlar işine gücüne gidiyor, gülümsüyor ama ben lanet bi hastalığın içindeyim deyip durup durup ağlıyorum. Hiç birşey yemeden yine akşam ettim sokakta. Gideceğim çok yer vardı aslında ama yalnız olmayı tercih ettim. Akşam oldu yine gittim o hersamanki cafe bara. Yine bir sürü dayandım alkole. Tuvalete gittim geldim bi baktım masada benimki. Nerden buldun beni dedim. 4 senedir başka biyere gitmeyeceğini bırak da bileyim o kadar tanıdım sonuçta dedi. Ben bi başladım ağlamaya kafa da güzel yA, ama nasıl hıçkıra hıçkıra. Aldı beni götürdü bindik otobüse. O sürede sızmışım tabi. Eve geldik bana dediği tek şeyi hatırlıyorum. Ne olursa olsun, hangi şartda olursak olalım ikimiz de çok yanlışlar yaptık ve bedelini ödedik. Seni ben asla bırakmam dedi. E yetti Zaten o bana daha ne isteyeyim. Hep yanımda hep destek oluyor çok iyiyim o yüzden
 
Kullanıcı teşekkür etti: turuncu, kamikaze

acısada_öldürmez

  • Global Moderator
  • Katılımcı Üye
  • *****
  • İleti: 1723
  • Teşekkür Edildi: 890 kere
  • BİL ÖNEMSE VE KORUN !!!!!ÇOK GEÇ OLMADAN
Ynt: Bir insan Bir hikaye
« Yanıtla #38 : Ağustos 11, 2017, 08:11:03 ÖS »
@Mysterious  senin adına  sevindim arkadaşım,bende  ilk tanı aldığımda  eski sevgilimi arayıp söylemiştim sonuçta 6 sene  aynı evde  yaşamıştık,   insan  ilk  tanı aldığı zaman  bir  dayanak , bir destek arıyor.

ayrılalı  4 sene  olmasına  rağmen arkadaşça  arada  görüşmeye devam  ettik  ve  geçen ay  telefonda  tartıştık, bana  aidsli,  senin  kanın  bozuk, zaten  senin cigerini de  bilirim  layığını  buldun  demesiyle başımdan  aşağı  kaynar  sular döküldü, inanın  o an  telefonu  kapattım işe  gidiyorum bir an  yutkunamadığımı  hissettim, yaklaşık  30 saniye  kadar  yutkunamadım  bir el sanki beni boğdu.

Sonrasımı  ne  oldu, artık  hayatımda  ne  eski sevgili olarak  nede  arkadaş  olarak  öyle  birisi  yok...........

bu  insanlar  neyine  güveniyor, bugün  benim   başıma  gelenin  yarın  senin  başına  farklı  yollardan  gelmeyeceğinin  garantisi  var mı ?

Şu an  bile  düşündükçe sinirlerim  zıplıyor.

siz  siz  olun  , kimseye  ettiğinden  fazla  deger vermeyin

 kim olursa olsun  herkes  haddini  hududunu  bilecek !!!
hayatı  çok ciddiye almayın, yaşam  çok  kısa  ve hızla  geçiyor  nasıl  mutluysanız  öyle  yaşayın  ve  hayatı kendinize  zindan etmeyin .
 

Mysterious

  • Ziyaretçi
Ynt: Bir insan Bir hikaye
« Yanıtla #39 : Ağustos 11, 2017, 10:21:00 ÖS »
Kesinlikle öyle @acısada_öldürmez herkesin gerçek yüzü kara günde belli oluyor malesef. Hepsi teker teker gidiyo da yine bi ailen kalıyor seni karşılıksız seven, yanında olan. Ben bwddua etmeyi sevmem ama, hep şunu derim; benim hakkımda ne düşünüyorsan on katını versin iyi yA da kötü fark etmez. Eden elbet buluyor, hayatın adaleti büyüktür hiç sıkma canını. Er yA da geç bir şekilde çıkıyor acısı elbet
 

 

Related Topics

  Konu / Başlatan Yanıt Son İleti
10 Yanıt
395 Gösterim
Son İleti Temmuz 24, 2017, 03:02:43 ÖÖ
Gönderen: garip06
3 Yanıt
394 Gösterim
Son İleti Eylül 08, 2017, 10:13:35 ÖS
Gönderen: Mavera
31 Yanıt
938 Gösterim
Son İleti Dün, 05:16:32 ÖS
Gönderen: Angelowic